گاهی آدم نا گزير ازسفر هست اما هيچ وقت رفتن دليل نبودن نيست...

 حرف های ما هنوز نا تمام ..

تا نگاه ميکنی وقت رفتن است ...

باز هم همان حکايت هميشگی ...

پيش از آنکه با خبر شوی ،

لحظه ی عزيمت تو ناگزير می شود !

آه ، ای دريغ و حسرت هميشگی

ناگهان ،

چه زود ،

دير ميشود ! ...

فكر كنم به علت مشغله زياد ‏‏، اين آخرين مطلبي باشه كه از ايران در وبلاگم مي نويسم .

از همه دوستان ‏، اقوام ، هم كلاسي ها و آشناياني كه اين مطلب رو مي خونند خداحافظي مي كنم و موفقيت ‏، سلامت و سعادت را در همه مراحل زندگي  براي همه خواستارم.

اميدوارم ديدار مجدد در آينده اي نزديك نصيب بشود .

 

 

 

بلاخره تمام شد.فارغ التحصیل شدم رفت .جلسه دفاع برگزار شد و ۱۹.۵ شدم. امروز جشن فارغ التحصیلیمون بود .خوش گذشت . کلی عکس یادگاری گرفتیم  .و وقت رفتن نزدیک و .......

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

امتحان فوق لیسانسم را دادم .چقدر خوبه که آدم امتحانی بده و نگران هیچ چیز نباشه.اونقدر ها هم که فکر می کردم بی خاصیت نبود ُ رفتم و دوست ها و هم کلاسی های خوبم را دیدم و کلی بهشون روحیه دادم.

چند شب قبل خواب دیدم که رتبم شده ۲۲۲ و یکی از دوستام هم شده ۹ .حالا شهریور خبر نتیجه را میدم.

 

---

 یکشنبه ساعت ۱.۳۰ بلاخره بعد از کلی اذیت شدن و عقب افتادن ُ جلسه دفاع دارم .هر کسی آدرس داره و دوست داشت تشریف بیاره.

 

---

۳شنبه دیگه مهمانی خداحافظی دارم و چهارشنبه هم قراره که دانشگاه برامون جشن فارغ التحصیلی برگزار کنه ُگویند گروه موسیقی و لوح تقدیر و لباس و عکس از برنامه های با شکوه این جشنه. خدا بخیر کنه .شاید بعدا عکس هاشو گذاشتم.