چشممان هم روشن شد .دانشگاه تهران هم در جمع 550 دانشگاه برتر دنیا قرار گرفت. البته من هر چي فكر مي كنم مي بينم غير از مقالاتي كه با وجود اين امكانات ناچيز داده مي شه ‏ بقيه چيزهاش به اين رنك نمي خوره .
طبق خبر هايي كه دارم از اساتيد دانشگاه علوم پزشكي تهران خواستن كه مقالاتشون رو با نام دانشگاه تهران پابليش كنند نه علوم پزشكي تهران كه در رنك بين المللي جمع هر دو دانشگاه به اسم دانشگاه تهران شناخته بشه .شايد از اين به بعد با افتخار بيشتري بشه از اين دانشگاه نام برد.

سال گذشته در چنين روزهايي در سفارت آمريكا در دبي وقت مصاحبه داشتيم.یادش گرامی

روز پنج شنبه صبح در دانشگاه اينترنشنال بازار داشتيم . يه غرفه به ايران اختصاص داده شده بود.يه چند تا از اين كارهاي سنتي ايران و روميزي و كتاب از مناظر ايران و كارت پستال هايي از ايران كه داشتيم برديم و غرفمون رو باهاش تزئيين كرديم.يه پرچم ايران هم از اينترنشنال افيس گرفتيم و آويزون كرديم.يه تلويزيون با DVD Player بهمون دادن و DVD تخت جمشيد رو پخش كرديم.از رستوران ايراني شيراز هم كباب و جوجه كباب آوردن و با چند نوع شيريني و چايي از بازديدكنندگان پذيرايي كرديم.جالب اين بود كه خيلي از افراد فكر مي كردن كه ايران فقط كويره و با ديدن مناظر شمال ايران تعجب مي كردن و اينكه اصلا تصور درستي از تهران نداشتن و با ديدن چند تا عكس از مناظر تهران بسيار متعجب مي شدند.يكي از دوستان هم با قلم و مركب و خط خوش شعر اين قافله عمر عجب مي گذرد رو با ترجمه انگليسي مي نوشتن و به يادگاري به بازديدكنندگان علاقه مند مي دادن.نكته جالب اين بود كه از بلندگوي بازار هم موسيقي شاد ايراني پخش ميشد كه جو رو كاملا ايراني كرده بود.

پ.ن : غرفه ايران در اين بازار اول شد و قراره به اين مناسبت يه شام دسته جمعي بريم بيرون.

یادش بخیر روزاي اولی که رسیدیم اینجا هوا حدود های ساعت ۹.١٥ تاريك مي شد .چند روز اول اين قدر خسته راه بوديم كه ساعت ٨ عصر مي خوابيديم حدود ١١ شب بيدار مي شديم نماز مي خونديم و دوباره مي خوابيديم تا ٩ صبح .تازه با اين وجود ساعت ٥ بعد از ظهر به شدت خوابم مي گرفت .اما حالا باز هم ٥ عصر خوابم مي گيره ولي نه به خاطر به هم ريختن ساعت هاي خواب بلكه براي اينكه ساعت ٤.٣٠ هوا تاريك ميشه و به مغز من فرمان ميده كه بخواب.

چند شب پيش حدود ساعت ٢ نصفه شب يكي از بستگان از ايران تلفن زد و بدون هيچ مقدمه اي گفت : قصد مزاحمت نداشتم فقط مي خواستم بگم شبا كه ما مي خوابيم آقا پليسه بيداره و... ظاهرا روش جديد سركارگذاشتن ملت تو ايران اين مدلي شده . روزهاي اول كه دوست و آشنا ٩ ساعت عقبو جلو رو قاطي مي كردند و ٣ نصفه شب زنگ مي زدند مي گفتن : ااااا فكر كرديم ٩ شبه .خلاصه ماجراهايي داشتيم .به قول يكي از دوستان همين طور كه شب و روز اينجا با ايران متفاوته و وقتي اينجا شبه اونجا روزه سبك زندگي و فرهنگ مردم و دل نگراني هاشون هم مثل شب و روز متفاوته .من تا حدودي به اين حرف رسيدم .

امروز ٢ بسته بزرگ پستي از ايران دريافت كردم و كلي ذوق زده شدم .البته مي دونستم كه همين چند روزه مي رسن ولي كلا دريافت اين بسته ها كه از ايران ميان خيلي به آدم مي چسبه.ما از ترس اينكه يه وقت چمدون هامونو موقع آمدن باز نكنند مواد غذايي زيادي همراه خودمون نياورديم.يه مقدار سبزي خشك كه توي ساك دستي گذاشتيم .مقدار كمي هم پسته و آجيل .البته اينجا از لحاظ مواد غذايي مشكلي نيست.گردو با قيمت ايران و كيفيت بهتر ميشه پيدا كرد ولي پسته هاشون به درد نمي خوره .انواع و اقسام آجيل هم هست كه از لحاظ قيمت از ايران گرون تره .تخمه هم تا حالا شبيه ايران نديدم .بيشتر مغز تخمه دارند.به همين خاطر مادر عزيز زحمت كشيدن و كلي نبات و پسته و آجيل و تخمه و گندم شادونه و انجير و ميوه خشك و كشمش وگز و آلوچه و لواشك و خرماو ... برامون فرستادن.دستشون درد نكنه .

۱: http://www.todaystmj4.com/news/local/11096361.html

۲: http://www.wisn.com/news/14536073/detail.html

۳: http://www4.uwm.edu/about_uwm/news_press/announcements.cfm?action0=announcements_detail&item_id=4522

این چند وقته سوژه برای نوشتن زیاد شده و وقت من هم محدود .دلم می خواد خیلی از تجربیاتی که بدست می آریم و بالا و پایین های زندگی در غربت رو بنویسم ولی نمی دونم که آیا نوشتن این مطالب به درد کسی می خوره یا نه .البته مطالب نوشته شده پست نشده هم زیاد دارم شاید یه روزی تصمیم گرفتم و ارسال کردم.

از دو سه هفته پیش چهره شهر خیلی عوض شد اکثر مردم خودشون را برای مراسم هالووین آماده می کردند.کم کم همه جا رو شکل کدو می دیدم . تقریبا تمام فروشگاه ها به شکل هالووینی تزئین شده بودند و وسایل مخصوص اون روز رو هم می فروختند.تا اینکه هفته پیش و روز هالووین فرا رسید .در مسیر رفت و آمد به دانشگاه که شکل های عجیب و غریب رویت نشد و فقط چند نفری رو با لباس های خاص خودشون توی دانشگاه دیدیم (عكس).(البته مکان های به خصوصی وجود داره که افراد اون شب با همون لباس های عجیب و غریب در اونجا جمع می شن و به اعمال خلاف شرع می پردازند که ما و دوربینمون در اونجا حضور نداشتیم که عکسی بگیریم ).

چهارمين پنج شنبه ماه نوامبر هم روز جشن شکر گذاری است .(Thanks giving).در اون روز همه جا تعطیله(از مال گرفته تا مک دونالد ) و رسمشون اینه که همه افراد خانواده هر جای آمریکا هم که باشن دور هم جمع می شن .ریشه اون هم ظاهرا برمی گرده به زمانی که اولین مهاجرین به آمریکا آمدند و غذا و خوراکی هاشون تمام میشه و رو به موت بودند که آمریکایی های اوليه(Indian ) به داد اينا مي رسن و براشون بوقلمون درست مي كنند و از مرگ نجاتشون مي دن . حالا يه ياد اون روز و براي تشكر از خدا و اينكه بهانه اي براي دور هم جمع شدن باشه اون روز رو جشن مي گيرند و بوقلمون هم ميل مي كنند (به نظر شما تاريخ اون روز رو از كجا در آوردن؟ ).به همین مناسبت فعلا دو تا مهمانی دعوت شدیم مسیحی ها روز یکشنبه به کلیسا دعوت کردند و پنج شنبه هم یکی از اساتید ایرانی در منزلشون (البته جهت دور هم جمع شدن و حوصله سر نرفتن ).

از حالا چهره فروشگاه ها برای کریسمس تغییر کرده و فروش لوازم مخصوص درخت کریسمس و ... هم شروع شده. البته شاید نمی دونن که ۲ ماه تا اون موقع وقت دارن وگرنه اینقدر زود بساطشون رو پهن نمی کردن .(عكس).یاد حال و هوای نوروز خودمون افتادم .که توی هر فروشگاه که میریم یه سفره هفت سین می بینیم .

زندگي زيباست اگه كه زيبا پسندي
چه دنياي قشنگي اگه باهاش نجنگي
زندگي زيباست اگه كه زيبا پسندي
باهاش تو مهربون باش اگه خيلي زرنگي
هر احساس قشنگي مثل مداد رنگي
مي ده به زندگي نشاط و شادي
با هم بگيم بخنديم به فردا دل ببنديم
غزال آرزو به دل ببنديم
زندگي با هر شكوفه هميشه بهاره
آسمون چه نازنينه شب پر ستاره
زندگي بهتر از اين ديگه هيچ وقت نمي شه
وقت ما غنيمته دنيا پر محبته