۱)بلاخره امتحانات من هم تموم شد و منتظرم ببینم که خدا در این مرحله برام چی در نظر گرفته.قابل توجه دوستانی که در ایران از شرایط بد برخی امتحانات زبان صحبت می کنند اینجا هم دست کمی از ایران نداره listening رو با یه ضبط درب و داغون پخش می کردند و در اندازه گرفتن وقت امتحان هم اصلا دقت نمی کردن و یه ۵ دقیقه ای از وقت مارو خوردن یه آب هم روش.
۲)من همیشه فکر می کردم که خواب انگلیسی دیدن برای یه فردی که زبان مادریش انگلیش نبوده امکان نداره و خیلی هم مسخره است ولی جاتون خالی یکی دو هفته پیش خودم چند شب پشت سرهم خواب انگلیش دیدم .خدمتتون عرض کنم که چیز عجیب و غریبی نیست .یه نوع خواب ناشی از افکار روزانه آدم هاست که خوب طبیعبه که کسی که در طول روز تمام فکر و ذکرش زبان انگلیش باشه میتونه توی خواب هم همون اتفاقات روز مره رو ببینه .البته این رو هم بگم که توی خواب در قدرت speaking هیچ تفاوتی با واقعیت وجود نداره و این ضرب المثل که می گن: تو خواب ببینی ُ اینجا وجود خارجی نداره .در هر صورت درست مثل واقعیت این صحبت کردن و شنیدن این زبان بیگانه آنقدر از من انرژی گرفت که جا داشت تا بعد از ظهر هم بخوابم.و یه اعتراف اینکه توی این شش ماه به اندازه این چند شب خواب ُ حرف نزده بودم.
۳)اینجا برای گرفتن گواهینامه رانندگی مثل ایران امتحان آیین نامه باید داده بشه و جزوه اش هم ۶۲ صفحه ای هست و ریز به ریزش هم انگلیش نوشته که به نظر من اصلا ارزش خوندن و وقت گذاشتن را نداره.بعد از امتحان آیین نامه و پاس شدنش یه گواهینامه موقت صادر میشه که بهش پرمیت رانندگی می گن و باهاش میشه در کنار کسی که گواهینامه اصلی رو گرفته رانندگی کرد.برای امتحان شهر هم فرد ماشین رو خودش باید بیاره و ادعاشون هم اینه که ماشینی که راه دستتون هست بیارید و باهاش امتحان بدید . تا محل برگزاری این امتحانات حدود ۱.۵ ساعت با اتوبوس از خانه ما راه هست و و این باعث شده بود که تا امروز فکر گرفتن گواهینامه نباشیم.اما بلاخره رفتیم و امتحان دادیم قسمت اول بخش علائم رانندگی بود که ۱۵ سوال داشت و همه را درست زدم و قسمت دوم هم ۵۰ سوال در رابطه با قوانین و مسائل مربوط به حق تقدم بود که ۴۰ تا رو درست زدم.و در نهایت پرمیت رانندگی گرفتم .
۴) اینجا هوا فعلا خوب شده و برای این ترم هم فعلا ۳ تا ایرانی اومده.