١)توي اين دو ماه حدود ٣ تا كتاب انگليسي خوندم.براي من كه خيلي اهل رمان خوندن حتي به فارسي نبودم ،خيليه كه بشينم و رمان و يا نول اون هم به انگليش بخونم.اولين كتابي كه شروع كردم Having our say بود.در مورد دو تا خواهر سياه پوست آمريكايي بود كه خاطرات گذشتشون رو كه بيشتر به مساله تبعيض نژادي مربوط بود با زبان محاوره اي خودشون تعريف كرده بودند.متنش براي شروع خيلي سخت نبود ولي اصطلاحاتي كه توش به كار رفته بود قديمي بود و نا آشنا.كتاب بعدي كه شروع كردمFunny in Farsi يا همون بوي سنبل عطر كاج بود كه اصل كتاب به زبان انگليسي نوشته شده و در ايران ترجمه شده.اين رو هنوز تا اخر نخوندم ولي تا همين جايي كه خوندم بد نبوده.كتاب بعدي Being there هست كه امروز به سلامتي تموم ميشه.تا حالا حدود ٧٠٠ تا لغت جديد از اين كتاب ياد گرفتم.موضوع داستان جذابه و يه جورايي آدم ياد مرد هزار چهره هم ميفته.در كل كتاب انگليسي خوندن خيلي بهم چسبيده و تاثير قابل توجهي در يادگيري زبانم داشته.
٢)در راستاي تكاليف كلاسي ، هر فرد لااقل يك بار در ماه بايد به عنوان داوطلب در اجراي يكي از برنامه هاي دانشگاه كمك كنه.اين مساله داوطلب شدن اينجا خيلي رواج داره.مثلا من بايد به يه تاتري مي رفتم ،هم تاتر رو مي ديدم و هم در اجراش كمك مي كردم ،(براي ارتباط بيشتر با مردم) و اين بخشي از فعاليت هاي كلاسيم به شمار مي رفت.اين تاتر رو دانشجوهاي تاتر همين دانشگاه اجرا مي كردن و بليطش براي دانشجوها ١٠ دلار بود.من هم كه در نقش داوطلب بودم رايگان مي تونستم شركت كنم به همين خاطر احسان رو هم داوطلب كردم و يكشنبه شب به ديدن موزيكال تاتر اوكلاهما رفتيم تاتر خيلي قشنگي بود.بازيگرهاش خيلي حرفه اي بودن اما مشكل اينجا بود كه ما خيلي چيزي متوجه نشديم.كلا كه فهميدن تاتر سخت هست حالا فكر كنيد با لهجه ايالت هاي جنوبي آمريكا همون ديالوگ هاشون رو آواز مي خوندند.اولش جو تاتر ما رو گرفته بود و حال كرده بوديم اما بعدش ديگه حوصلمون سر رفت و تخمه و آجيل هم نداشتيم و داشت خوابمون مي برد.فكر كنيد يه خارجي بياد و تاتر شمس پرنده و يا يوسف و زليخاي پري صابري رو در تالار وحدت ببينه.ازش چي مي فهمه؟فكر كنم بيشتر با دكور صحنه و طرز لباس پوشين ها و رقصيدن هاي دسته جمعي و موزيكش و بالا و پايين رفتن سن و حاشيه ها حال كنه و شايد هم جسته و گريخته بعضي از ديالوگ ها رو متوجه بشه.در هر صورت اين هم تجربه اي بود.
٣)چند وقته كه حداكثر ساعت ٨ صبح بيدارم.كلاس هام هر روز بعد از ظهره ولي اگه اون ساعت بيدار نشم تقريبا به هيچ كاريم نمي رسم.دوستاني كه من رو مي شناسن مي دونن كه من حتي سال كنكورم هم ميزان خواب و استراحتم از الان بيشتر بود.تا بيام ناهار درست كنم و به درس و مشق هام برسم ميشه ظهر.بعد هم كه كلاس و ناهار با احسان در دانشگاه،تا برگردم خونه ٥ بعد از ظهره،دوباره درس و مشق و شام و ...تا همسر عزيز بيان خونه.اون هم كه بد تر از من از ٧ صبح تا ٩ شب تو آفيسشه و مشغول درس و كاره.حالا پيش خودم فكر مي كردم تازه خوبه هنوز درس اصل كاري من شروع نشده و اينقدر سرم شلوغه،همه دلخوشيم به يه آخر هفته است كه يه خريد خانه اي بكنيم و يا خونه تام و گلندا بريم.خانواده هامون هم كه قربونشون برم اون ور دنيا ،حتي سالي يه بار هم نمي تونيم خونشون بريم و مهمونشون باشيم.
البته من سعي مي كنم از اين لحظه هاي دوري در جهت رشد شخصي وتوانايي هام استفاده كنم.
٤)اينجا هنوز هوا سرده و غير از همون يكي دو تا نشونه از چيز ديگه اي خبري نيست.

برف برف برف.آخه با اين همه سرما و برف چه طور ميشه موج مثبت فرستاد؟؟؟
نيازمند انرژي هاي مثبتتان هستيم.عكس شكوفه و گل هم مي پذيريم.

ميلاد پيامبر اكرم رو تبريك مي گم،اينجا كه اومديم نسبت به بعضي چيزهاي مذهبي تعصب بيشتري پيدا كردم.مثلا يكيش همين اهميت دادن به مراسم هاي مذهبيمون هست.اين مسيحي ها رو مي بينم كه براي كوچك ترين مناسبتشون كلي اهميت قائلند طبيعي مي دونم كه تو كشور ما هم براي ١٧ ربيع و مبعث و نيمه شعبان و عيد غدير و عيد فطر و محرم و...ارزش هايي قائل باشن.فقط كاش اين اهميت دادن ها در كشور ما در جهت استفاده ابزاري نبود.در هر صورت من و احسان با بيشتر اين مناسبت ها خاطرات شيرين و سرنوشت سازي داشتيم كه اهميت موضوع رو برامون دو چندان مي كنه.
پ.ن:جاي ما رو هم توي عروسي خالي كنيد.

امروز همان طور كه قبلا گفتم طبق معمول بيشتر جمعه ها رفتيم خونه تام و گلندا .سفره هفت سين رو هم برديم و يكي از بچه ها هم يه پرزنتيشن در مورد نوروز اجرا كرد و توضيحاتي در مورد قدمت تاريخ ايران،تخت جمشيد، مراسم مربوط به سال نو (خانه تكاني ،٤ شنبه سوري، سفره هفت سين ،تحويل سال، ١٣ به در)در ايران و برخي كشور هاي ديگه توضيح داد.من هم دو تا كتاب از مناظر ايران بردم كه تا تنور داغه يه چيزهايي رو بچسبونيم مثلا اينكه يه تصوير درست از ايران داشته باشن و فكر نكنن كه طبيعت ايران منحصر به صحراهاي سوزانه.چقدر هم كل اين مراسم خوب و موثر بود.يكي ديگه از دوستان ايراني هم كه پيانيست ماهري هست چند قطعه موزيك زد و براي اين دوست هاي آمريكايي فال حافظ هم گرفتيم.در آخر هم با آجيل هاي مشكل گشاي چهارشنبه سوري كه براشون پرزنت كرده بوديم از خودشون پذيرايي كردن.

ديشب به مناسبت تحويل سال ١٣٨٧، دوستان ايراني منزل ما بودند.جاي خانواده هامون و دوستاي ايرانمون خيلي خالي بود.٣ تا متاهل بوديم و ٤ نفر هم مجرد بودند كه ايشالا به زودي يكي ديگه هم به جمع متاهلين خواهد پيوست.احسان در مورد جزئيات برنامه ديشبمون توضيحات خوبي داده.جمع خوبي بود ،درسته كه دوريم ولي لااقل ٤ تا دوست درست و حسابي اينجا داريم كه دلمون بهشون خوش باشه.
اين هم چند تا عكس از ٧ سين ما: