ماه شهريور به نيمه رسيد و نتايج انواع و اقسام كنكور ها هم اومد.آخرين عضو خانواده ما هم دانشگاه تهراني شد.
بقيه كنكوري هامون هم موفق شدن و از بين اونها ٣ نفر ديگه هم دانشگاه تهراني شدن.از همين جا به همشون تبريك مي گم .
هفته گذشته جشن صد و پنجمين سالگرد تاسيس كارخانه موتورسازي هارلي ديويدسون در ميلواكي بود.به گفته آگاهان حدود ٥٠٠ هزار نفر از كل دنيا با موتورهاشون خودشون رو به مراسم رسوندن.ظاهرا در صدمين سالگرد ٨٠٠ هزار موتور و بيش از ١ ميليون نفر به مراسم آمده بودند.قيمت هاي اين موتورسيكلت ها از ٨ هزار دلار شروع ميشه و مي ره بالا.ظاهرا براي اين مراسم دارندگان از كل دنيا موتورهاشون رو هوايي به شهرهاي نزديك ميلواكي آوردن و از اونجا زميني خودشون رو به مراسم رسوندن.حتي خود همشهري ها هم پول دادن تا موتورشون رو به شيكاگويي جايي بردن بعد از اونجا به مراسم اومدن(مثلا مي خواستن كه همه ييهو وارد شهر بشن) من فكر مي كردم كه كساني كه اين موتور ها رو دارن اراذل و اوباش آمريكايي هستن كه كاپشن چرم مشكي مي پوشن و مو هاشون رو بلند مي كنن و تمام بدنشون هم تاتو شده است،ولي در حقيقت بيشتر اين افراد از ثروتمند ترين و گاهي تحصيل كرده ترين مردمان آمريكايي هستن كه بخشي از تفريحاتشون سوار شدن بر موتورهاي پر سر و صداي هارلي و چرخ زدن در خيابان هاست.به گفته شخص آگاهي،ميانگين سن صاحبان موتورها ٤٥ سال هست وهمچنين در مراسم صدمين سال، موتورهايي ديده شده كه كل قسمت عقب موتور و ديگر قسمت هاي فلزي اون رو با طلا ساخته اند.از روزي كه سفارش خريد موتور داده بشه تا روز تحويل حداقل يك سال طول مي كشه.خلاصه به قول معروف مي گن:مايه داريه و هزار درد بي درمون.چند شبي كه مراسم بود به يمن صداي گوش خراش (صداي اين موتور هم به اسم خود هارلي ديويدسون ثبت شده )موتورهاي مسافرين محترم تا صبح خواب به چشممان نيامد.
اين هم يه عكس از اين موتورها:
پارسال در مورد فستيوال سرخپوستي نوشتم.ميلواكي و شيكاگو از محله هاي سرخپوستي بودند و حتي لغت ميلواكي و شيكاگو هم ريشه سرخپوستي دارند.اين هم عكس ازلباس سرخپوستي