بزن باران بهاران فصل خون است
بزن باران که صحرا لاله گون است
بزن باران که به چشمان یاران
جهان تاریک و دریا واژگون است


بزن باران که دین را دام کردند
شکار خلق و صید خام کردند
بزن باران خدا بازیچه ای شد
که با آن کسب ننگ و نام کردند
بزن باران به نام هرچه خوبیست
به زیر آوار گاه پایکوبیست
مزار تشنه جویباران پر از سنگ
بزن باران که وقت لای روبیست

بزن باران و شادی بخش جان را
بباران شوق و شیرین کن زمان را
به بام غرقه در خون دیارم
به پا کن پرچم رنگین کمان را
بزن باران که بیصبرند یاران
نمان خاموش! گریان شو! بباران!
بزن باران بشوی آلودگی را
ز دامان بلند روزگاران

بزن باران که دین را دام کردند
شکار خلق و صید خام کردند
بزن باران خدا بازیچه ای شد
که با آن کسب ننگ و نام کردند

فعلا تا اطلاع ثانوی دل و دماغ وبلاگ نوشتن نیست.

فقط می تونم یگم متاسفم.برای هممون متاسفم که چطور بازی حکومت رو خوردیم و خوشحالم ازاینکه هر روز به اون چند کلمه حرف حساب مطمئن تر می شم.متاسفم برای خودم که هنوز هم کسانی هستند از آشنایانم که نون این جریان رو می خورن با رای مردم به اضافه یه آب هم روش.اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید.متاسفم براتون.به قول اینجایی ها شیم آن یو.فضای باز سیاسی این بود؟خیلی ممنونم .واقعا ساده بودم که فکر می کردم باید به هر قیمتی شده برگردم به کشورم.آیا این کشور ارزشش رو داره؟بای بای ایران.این نوشته رو از دست ندید.

 به نظر من دو گروه از مردم ایران می خوان دولت قبل راهش رو ادامه بده و با رایی که می دن حمایت خودشون رو اعلام می کنن.

1)کسانی که نونشون در این دولته و با رانت خواری و پارتی بازی و هزار حقه و کلک که از نظر خودشون حلاله حلاله پول درمیارن و به قدرت می رسن.

2)کسانی که واقعا فهم و درکشون این قدر نیست که با یه نگاه بی طرفانه و از روی عقل و منطق عملکرد دولت قبل رو بررسی کنند.

من شخصا ترجیح می دم کسانی که می شنوم هنوز هم می خوان مسیر قبل رو تکرار کنن از گروه دوم باشن.چرا که جهل رو میشه یه کاریش کرد  و به مرور زمان آگاهی جای اون رو می گیره ولی امان از منفعت طبلی و مال مردم خوری.در این حالت فقط باید اون ها رو به خد واگذار کرد.

پ.ن:

مربوط به کامنت ها.چون در اونجا قابل گذاشتن نبود اینجا ملاحظه بفرمایید:

لینک 1

لینک 2

لینک 3

لینک 4

لینک 5

لینک 6

لینک 7

لینک 8

این ماه خرداد امسال یه جورایی خیلی سرنوشت سازه برای ما.فکر می کنم لااقل من تا حدی تکلیفم با خودم روشن میشه.فکر می کنم میشه از اتفاقاتی که توی این ماه میفته برای برنامه ریزی آینده استفاده کرد.

موج های رنگ و وارنگ هم که همه جا رو گرفته.ما هم از نوع سبزش که گوشه بالایی سمت راست وبلاگ می بینید گرفته.من خودم شخصا به تبلیغات انتخاباتی و حرف هایی که توی این روزها زده میشه کاری ندارم.چه خوب چه بدش هم برام مهم نیست.فقط چیزی که مطمئنم اینه که شرایط باید عوض بشه و من برای این تغییر به موج سبز پیوستم.ما مثل نسل انقلاب دنبال مدینه فاضله نیستیم که بدجور هم حالمون گرفته بشه.ما دیگه اینقدر خراب کاری دیدیم که به کوچکترین حرکت مثبتی هم که بتونه شرایط رو هر چند ناچیز تغییر بده راضی هستیم.یه بزرگتری بهمون توصیه می کردن که گول این حرف ها رو نخورید ،موج سبز و اینا هم نمی تونه اوضاع رو اون طوری که شما می خواین بکنه ولی به خدا ما چیز زیادی نمی خوایم.فقط یه تکون مثبت یه لاک پشتی که توی خلاف جهت در حرکت یوده که  در این حین پشت و رو میشه و مشغول دست و پا زدنه.بلکه اون تکون کوچیک لاک پشت رو از وارونگی در بیاره و وادار کنه که یه بار دیگه به مسیرش یه نگاهی بندازه و یه حرکت دوباره بکنه اون هم در مسیر صحیح.این خواسته زیادی نیست.حداقل چیزیه که میشه توقع داشت.

امام علی در نهج البلاغه می فرمایند:و لاتصلح الولاة الا باستقامة الرعية‏ یعنی اصلاح نمی شوند فرمانروایان و حاکمان مگر یه استقامت مردمشان.

با بی تفاوتی و دست روی دست گذاشتن شرایط تغییری نخواهد کرد.

چند وقتي بود كه مي خواستم در مورد حجاب بنويسم كه الان شرايطش پيش اومد.
به نظر من نوع حجاب با توجه به زمان و مكان اين قابليت رو داره كه تغيير بكنه.حجاب يه حد و حدودي داره كه مهم رعايت اونهاست اون هم براي كساني كه بهش معتقدهستند.
 ١٠٠ سال پيش اكثريت زنان ايراني با چادر و پوشيه بودند. بعد از ٥٠ سال با تغيير نوع حجاب به چادر يدون پوشيه و بعد از ٢٠ سال به مانتو و چادر و بعداز ٣٠ سال هم به مانتو و روسري هاي رنگي امروز، اون نوع حجاب دوره قاجار به حجاب امروزي تغيير شكل داده و ماهيت رعايت حد و حدود هم هيچ تغييري نكرده با اين تفاوت كه يه زماني با نداشتن پوشيه و يه زماني با پوشيدن مانتو و روسري هاي رنگي اسلام يه خطر مي افتاده.در اينجا هم كه تحت هيچ شرايطي اسلام به خطر نمي افته.در اون زمان برخي از زنان با داشتن با آرايش هاي زياددر زير پوشيه جلب توجه مي كردند والان هم به شيوه هاي ديگر.
به نظر من هر انساني بايد در مورد مسايل مربوط به خودش حق انتخاب داشته باشه.براي اداره يه جامعه قانون لازم هست ولي نه قانوني كه توش انسان ها با عقايد مختلف حق نفس كشيدن نداشته باشن.قانون بايد از هرج و مرج جلوگيري كنه نه اينكه به زور يه ايدئولوژي خاص رو در كشور القا و اجرا كنه.خدا با اون عظمت و بزرگيش براي بنده هاش حق انتخاب گذاشته و به اون ها عقل داده كه بسنجن و بفهمن و انتخاب كنن،حالا بنده خدا شده كاسه داغ تر از اش و مي خواد همه رو به زور هم كه شده ببره بهشت.بعني مملكت ما براي اينكه همه دسته جمعي به بهشت بريم فقط لنگ يه حجاب هست؟
همين رفتار هاي متعصبانه باعث شده كه مردم ما توي يه كشور آزاد هم همش سرشون توي كار ديگري باشه و در مورد رفتارهاي اجتماعي ديگران قضاوت كنن.(البته اين به مقدار زياديش هم به ژنتيك ما ايراني ها مرتبطه)،مثلا يكي از دوستان با حجاب تعريف مي كرد كه ايراني هاي اينجا لحظه اي نيست كه در مورد ظاهر ايشون و ديگر خانم هاي محجبه و رفتارهاي اجتماعيشون اظهار فضل نكنند.يه عده مي گن اين حجاب چيه برش دار.به عده مي گن حجاب بلوز شلواري كه به دردنمي خوره،يه عده ديگه به چيزهاي ديگه كار دارن.خب اين  آدم آزاده و دوست داره اين طور بگرده،با حجاب بودن و بي حجاب بودن آدم ها و ميزان رعايت اصول ديني توسط افراد به شما  و ما چه ربطي داره؟اين دسته از آدم ها هم بدون اينكه متوجه رفتار خودشون باشن مي خوان ايدئولوژي و نظر خودشون رو تحميل كنند پس فرق اونها با كسايي كه اينقدر به اجبار و زورگويي و تحميل عقايد محكوم مي شن چيه؟؟؟
از نظر بعضي از افراد حجاب صفر و يكي هست.اين جور افراد مي تونن محجبه يا غير محجبه هم باشن ولي از نظر من داشتن و نداشتن حجاب يه طيفه .ما نبايد بر اين اساس به عده اي كه در وسط طيف هستند امر و نهي كنيم و توقع داشته باشيم كه با صفري باشن يا يكي.از نظر آدم هاي بين دو سر طيف همون چيزي كه اونها بهش معتقدند و رعايت مي كنند ارزشمنده پس ما حق زير سوال بردن ارزش هاي ديگران رو نداريم.اگر به كسي كه از روسري استفاده مي كنه ولي موهاش بيرونه بگيم كه اين كه نشد حجاب يا درست سرت كن يا بردار. مثل اينه كه به خانمي كه روسري هم سر نمي كنه ولي لباس پوشيده استفاده مي كنه بگيم كه خب تو كه حجاب نداري ديگه  بلوز شلوار پوشيدنت با مايو پوشيدن  تو خيابون چه تفاوتي مي كنه؟اينها همه بر مي گرده به اعتقادات طيفي ادم ها و همچنين علائق و سلايق اونها.پس بهتره به جاي دخالت و سركشي در كار ديگران به كار و زندگي خودمون برسيم.

نتيجه گيري:
١)ايراني ها بايد ياد بگيرن كه به عقايد هم احترام بگذارن.
٢)نوع حجاب بسته به سليقه ادم هاست و ما مسئول قضاوت رفتار آدم ها هم نيستيم.
٣)هر انساني آزاده كه انتخاب كنه وبا عقايد انتخاب شده اش آزادانه زندگي كنه.به شرطي كه آسيبي به ديگران نرسونه.

امروز روز زمين بود و توي پارك هاي شهر يه سري برنامه داشتن كه من و احسان هم در جهت شاد بودن با هر چيزي رفتيم كه ببينيم چه خبره.
در همون ابتداي پارك ديوار بلندي بود براي صخره نوردي كه بچه ها مي تونستن ازش بالا برن و استفاده كنند كه عكسش رو در زير مي بينيد.



در قسمت بعدي پارك مراسم آكروبات بازي بود كه يه آقايي با وسايل مختلف سعي مي كرد كه اين كار رو انجام بده.


يه قسمت ديگه پارك هم درشكه اي بود كه به جاي اسب آدم ها درشكه رو حمل مي كردن.


در خود ساختمان پارك هم برنامه هايي بود.در طبقه اول ،انجمن هاي مرتبط با حفظ محيط زيست ميز و بند و بساطي چيده بودن.



در طبقه پايين نمايشگاه عكس محيط زيست و همچنين محل كاردستي كودكان بود.


در طبقه بالا هم قسمت هاي علمي مربوط به زمين بود كه مثلا در يه قسمت همون طور كه در عكس مي بينيد شيشه اي بود كه زيرش جدولي قرار داشت و بچه ها بايد يه سري اسامي مربوط به محيط زيست و زمين رو توش پيدا مي كردن و دورش خط مي كشيدن.



و يا قسمتي بود كه به جاي استفاده از مواد شيميايي از مواد طبيعي براي كارهاي روز مره در خانه استفاده مي شد مثلا به جاي وسايل شيميايي براي پاك كردن گاز ،جوش شيرين رو معرفي كرده بود و...



در نهايت روز زمين در اين شهر هم جشن گرفته شد.

پ.ن:يه چيز با مزه اي كه امروز ديدم يه بچه ٣ ساله بود كه هي بالا و پايين مي پريد و مي گفت:We are happy.خيلي خوشم اومد.شايد حداقل ١٠ بار اين رو تكرار كرد اون هم با حالت فرياد.مثلا داشت به خودش و بقيه انرژي مثبت مي داد.

انتخابات مقدماتي ايالت ويسكانسين دقايقي پيش تمام شد و باراك اوباما با ٥٧درصد آرا پيروز دموكرات ها شد.و جان مك كين هم ٥٤ درصد آرا جمهوري خواهان رو كسب كرد و نماينده جمهوري خواهان از ايالت ويسكانسين شد.

پ.ن: امروز استادم كه شبيه خانم مارپله ، حرف هاي جالبي در مورد كانديداهاي رياست جمهوري آمريكا مي زد.در مورد اوباما مي گفت كه آدمه نايس و صادقيه و به خاطر همين هم هست كه از هيلاري پيش افتاده.هيلاري هم آدم تيز و زرنگيه ،حرف هاش رو هم صريح و بي پرده مي زنه و دوز و كلك تو كارش نيست ولي خدا اون روز رو نياره كه اين پيرمرد بدجنس جنگ طلب رييس جمهور بشه(مك كين)اين آدم اگه بشه همه دنيارو جنگ و بدبختي مي گيره.
پ.ن ٢: من هم همين حس رو دارم.البته من يه جورايي نژاد پرستم از سياه ها هم خوشم نمياد ولي دوست دارم اوباما بشه.قيافش مهربونه بهش نمياد آمريكايي جهان خوار باشه كه خون از پنجولاش بچكه.البته كم كم داره ابهت رياست جمهوري آمريكا هم مثل ايران مي شكنه.

چند روز قبل رييس جمهور آمريكا اعلام كرد به هر عضو خانواده آمريكايي ٦٠٠ دلار داده مي شه.ما هم كه بازي نيستيم.دوستان سيتي زن برنامه ريزي هاشون هم كردن كه چطور خرجش كنن.حالا شايد احسان يه مطلب اقتصادي در اين مورد بنويسه.اين كار بوش من رو ياد آقاي كروبي انداخت كه شعار انتخاباتيش نفري ماهي ٥٠ هزار تومان بود مثل اينكه اينا جمع مي كنن يهو وقتي پول قلمبه شد مي دن به ملت.دوستان سيتي زن تازه مي گفتن حيف اگه به عراق حمله نكرده بودن سهممون بيشتر هم مي شد.

هر سال در ایران با شروع فصل زمستون می دونستیم که میلاد حضرت مسیح هم هست و در جریان کریسمس و ... بودیم ولی امسال اون رو از نزدیک و در کنار خانواده ها و دوستان مسیحی درک می کنیم.از هالووین چهره شهر برای این مناسبت تغییر کرده بود.همه فروشگاه ها ُ هتل ها ُ بیمارستان ها ُ دانشگاه ها ُ خیابان ها ُ خانه ها و همه و همه چیز برای کریسمس تزئینات خاصی شدند.من اولش یه جوری به این دل خوش امریکایی ها غبطه می خوردم ُ این که با چه لذتی خونه هاشونو تزئین می کنن و تو فروشگاه ها مشغول خریدن هدیه برای نزدیکانشون هستن و آرامش عجیبی دارن.توی ایران حتی شب عید با این زیبایی های خاص خودش که من واقعا ازش لذت می برم مردم باز هم آرامش ندارن حتی برای خرید شب عید هم که می رن می خوان به هم بپرن و پاچه هم رو بگیرن (البته این می تونه تا حدی به وضعیت نا بسامان مردم و جامعه هم مربوطه باشه).توی مال ها جایی برای بابا نوئل درست کردن که بچه ها می رن و لیست آرزوهاشونو بهش می دن و با اون عکس یادگاری می گیرن.اما تازگي ها حس خوبی نسبت به این روزا پيدا كردم و از برنامه هاشون لذت می برم.توی فروشگاه هاشون معمولا یه موزیک ملایمی هم می ذارن که من رو یاد کارتون نل و پدر بزرگ میندازه:

 

این هم یه ورژن دیگه این موزیک برای کسانی که نمی تونن بالایی رو ببینن: what child is this?

 
ادامه مطلب

خوشم میاد این آمریکایی ها بعضی کاراشون خیلی درسته.امتحانات پایان ترم رو تا قبل از عید قربان و شب یلدا تموم کردن و بر و بچ رو فرستادن برن به عید دیدنی و شب چله شون برسن.

 

دیشب به مناسبت عید قربان و شب یلدا در منزل تام و گلندا به همراه دوستان ایرانی دور هم جمع شده بودیم و بعد از اون هم در منزل خودمون مراسم هندوانه خوری و حافظ خوانی در کنار پدر عزیز به خوبی و خوشی برگزار شد.

این هم عکس هایی از شب یلدای ما:

یادش بخیر یه دوستی داشتم از دوران دبستان که شب یلدا به دانیا آمده بود و اسمش هم یلدا بود.هر سال شب یلدا بهش زنگ می زدم ولی الان ۲ ساله که ازش خبری ندارم .اگر کسی رو با این مشخصات سراغ دارید یه کامنت بگذارید.

چشممان هم روشن شد .دانشگاه تهران هم در جمع 550 دانشگاه برتر دنیا قرار گرفت. البته من هر چي فكر مي كنم مي بينم غير از مقالاتي كه با وجود اين امكانات ناچيز داده مي شه ‏ بقيه چيزهاش به اين رنك نمي خوره .
طبق خبر هايي كه دارم از اساتيد دانشگاه علوم پزشكي تهران خواستن كه مقالاتشون رو با نام دانشگاه تهران پابليش كنند نه علوم پزشكي تهران كه در رنك بين المللي جمع هر دو دانشگاه به اسم دانشگاه تهران شناخته بشه .شايد از اين به بعد با افتخار بيشتري بشه از اين دانشگاه نام برد.

سال گذشته در چنين روزهايي در سفارت آمريكا در دبي وقت مصاحبه داشتيم.یادش گرامی

در آخر مراسم هم همه با هم و با موزيك ملايم پيانو دعايي رو به صورت دسته جمعي خوندن.

روز پنج شنبه صبح در دانشگاه اينترنشنال بازار داشتيم . يه غرفه به ايران اختصاص داده شده بود.يه چند تا از اين كارهاي سنتي ايران و روميزي و كتاب از مناظر ايران و كارت پستال هايي از ايران كه داشتيم برديم و غرفمون رو باهاش تزئيين كرديم.يه پرچم ايران هم از اينترنشنال افيس گرفتيم و آويزون كرديم.يه تلويزيون با DVD Player بهمون دادن و DVD تخت جمشيد رو پخش كرديم.از رستوران ايراني شيراز هم كباب و جوجه كباب آوردن و با چند نوع شيريني و چايي از بازديدكنندگان پذيرايي كرديم.جالب اين بود كه خيلي از افراد فكر مي كردن كه ايران فقط كويره و با ديدن مناظر شمال ايران تعجب مي كردن و اينكه اصلا تصور درستي از تهران نداشتن و با ديدن چند تا عكس از مناظر تهران بسيار متعجب مي شدند.يكي از دوستان هم با قلم و مركب و خط خوش شعر اين قافله عمر عجب مي گذرد رو با ترجمه انگليسي مي نوشتن و به يادگاري به بازديدكنندگان علاقه مند مي دادن.نكته جالب اين بود كه از بلندگوي بازار هم موسيقي شاد ايراني پخش ميشد كه جو رو كاملا ايراني كرده بود.

پ.ن : غرفه ايران در اين بازار اول شد و قراره به اين مناسبت يه شام دسته جمعي بريم بيرون.

امروز بعد از ظهر كليه كلاس هاي دانشكده مهندسي به علت تهديد به بمب گذاري تعطيل شد و پليس شهر و دانشگاه در جستجوي بمب وعده داده شده مي باشند .
اخبار مرتبط:

۱: http://www.todaystmj4.com/news/local/11096361.html

۲: http://www.wisn.com/news/14536073/detail.html

۳: http://www4.uwm.edu/about_uwm/news_press/announcements.cfm?action0=announcements_detail&item_id=4522

این چند وقته سوژه برای نوشتن زیاد شده و وقت من هم محدود .دلم می خواد خیلی از تجربیاتی که بدست می آریم و بالا و پایین های زندگی در غربت رو بنویسم ولی نمی دونم که آیا نوشتن این مطالب به درد کسی می خوره یا نه .البته مطالب نوشته شده پست نشده هم زیاد دارم شاید یه روزی تصمیم گرفتم و ارسال کردم.

از دو سه هفته پیش چهره شهر خیلی عوض شد اکثر مردم خودشون را برای مراسم هالووین آماده می کردند.کم کم همه جا رو شکل کدو می دیدم . تقریبا تمام فروشگاه ها به شکل هالووینی تزئین شده بودند و وسایل مخصوص اون روز رو هم می فروختند.تا اینکه هفته پیش و روز هالووین فرا رسید .در مسیر رفت و آمد به دانشگاه که شکل های عجیب و غریب رویت نشد و فقط چند نفری رو با لباس های خاص خودشون توی دانشگاه دیدیم (عكس).(البته مکان های به خصوصی وجود داره که افراد اون شب با همون لباس های عجیب و غریب در اونجا جمع می شن و به اعمال خلاف شرع می پردازند که ما و دوربینمون در اونجا حضور نداشتیم که عکسی بگیریم ).

چهارمين پنج شنبه ماه نوامبر هم روز جشن شکر گذاری است .(Thanks giving).در اون روز همه جا تعطیله(از مال گرفته تا مک دونالد ) و رسمشون اینه که همه افراد خانواده هر جای آمریکا هم که باشن دور هم جمع می شن .ریشه اون هم ظاهرا برمی گرده به زمانی که اولین مهاجرین به آمریکا آمدند و غذا و خوراکی هاشون تمام میشه و رو به موت بودند که آمریکایی های اوليه(Indian ) به داد اينا مي رسن و براشون بوقلمون درست مي كنند و از مرگ نجاتشون مي دن . حالا يه ياد اون روز و براي تشكر از خدا و اينكه بهانه اي براي دور هم جمع شدن باشه اون روز رو جشن مي گيرند و بوقلمون هم ميل مي كنند (به نظر شما تاريخ اون روز رو از كجا در آوردن؟ ).به همین مناسبت فعلا دو تا مهمانی دعوت شدیم مسیحی ها روز یکشنبه به کلیسا دعوت کردند و پنج شنبه هم یکی از اساتید ایرانی در منزلشون (البته جهت دور هم جمع شدن و حوصله سر نرفتن ).

از حالا چهره فروشگاه ها برای کریسمس تغییر کرده و فروش لوازم مخصوص درخت کریسمس و ... هم شروع شده. البته شاید نمی دونن که ۲ ماه تا اون موقع وقت دارن وگرنه اینقدر زود بساطشون رو پهن نمی کردن .(عكس).یاد حال و هوای نوروز خودمون افتادم .که توی هر فروشگاه که میریم یه سفره هفت سین می بینیم .

ادامه مطلب

كاش هميشه حواسمون باشه كه زندگي همينه كه در جريانه ‏ .قرار نيست فردا اتفاق عجيب و غريبي بيفته .مهم اينه كه هنر زندگي كردن و لذت بردن از اونو ياد بگيريم.چند وقت يپش يه آهنگي (اين ور آبي و اون ور آبي شو خبر ندارم ) گوش مي دادم كه به نظرم خيلي قشنگ اومد البته زيبايي و پر معنا بودن ترانه اون باعث شد كه اينقدر به دلم بشينه .

زندگي زيباست اگه كه زيبا پسندي
چه دنياي قشنگي اگه باهاش نجنگي
زندگي زيباست اگه كه زيبا پسندي
باهاش تو مهربون باش اگه خيلي زرنگي
هر احساس قشنگي مثل مداد رنگي
مي ده به زندگي نشاط و شادي
با هم بگيم بخنديم به فردا دل ببنديم
غزال آرزو به دل ببنديم
زندگي با هر شكوفه هميشه بهاره
آسمون چه نازنينه شب پر ستاره
زندگي بهتر از اين ديگه هيچ وقت نمي شه
وقت ما غنيمته دنيا پر محبته

چند روز پيش ياد جشن مهرگان افتادم كه توي دانشگاه برگزار شد كه قبلا پستی در اين مورد گذاشتم ولي در مورد مراسم شعر خواني يك مورد رو فراموش كردم بنويسم كه جالب بود.
در ابتداي مراسم گفتند كه آقايي از سنت لوييز اين همه راه به خاطر اين محفل گرم و دوست داشتني كوبيدن اومدن كه يه شعر براتون بخونن. نوبت به اين بنده خدا رسيد و شروع به خواندن شعر بارون مياد جر جر پشت خونه هاجر كردو حضار هم با تشويق خودشون اونو همراهي كردن.چند نکته:
١- من نفهميدم ارتباط جشن مهرگان رو با اين شعر (در ضمن اون شب اینجا بارون نمیومد ُ سنت لوییز رو البته خبر ندارم).
٢- آيا اين شعر اينقدر مهم بوده كه اين آدم اين همه راه كارو زندگيشو ول كنه بياد اينو بخونه
٣- يعني شاملو شعري از اين قشنگ تر نداشت كه اونجا خونده بشه و....
٤- شايد من از زاويه خوبي به اين شعر نگاه نمي كنم اگه كسي زاويه بهتري سراغ داره به ما هم بگه .
٥- ياد صحبت هايي كه در مورد شعر پريا(شاملو ) شده بود افتادم که گفتند شعر به ابتذال کشیده شده (البته فقط شاعر اين دو شعر يكي هستند نه بیشتر)
اين هم از شعر :
بارون مياد جرجر، گم شده راه بندر
ساحل شب چه دوره، آبش سياه و شوره
آي خدا كشتي بفرست، آتيش بهشتي بفرست
جاده‌ي كهكشون كو، زهره‌ي آسمون كو
چراغ زهره سرده، تو سياها مي‌گرده
اي خدا روشنش كن،فانوس راه منش كن
گم شده راه بندر، بارون مياد جرجر
بارون مياد جرجر، رو گنبد و رو منبر
لك‌لك پير خسه، بالاي منار نشسه
لك‌لك ناز قندي، يه چيزي بگم نخندي
تو اين هواي تاريك، دالون تنگ و باريك
وقتي كه مي‌پريدي، تو زهره رو نديدي؟
عجب بلايي بچه، از كجا مي‌يايي بچه
نمي‌بيني خوابه جوجه‌م، حالش خرابه جوجه‌م
از بس كه خورده غوره، تب داره مثل کوره
تو اين بارون شرشر، هوا سيا زمين تر
تو ابر پاره‌پاره، زهره چي كار داره
زهره خانم خوابيده، هيچ كي اونو نديده
بارون مياد جرجر، رو پشت‌بو‌م هاجر
هاجر عروسي داره، تاج خروسي داره
هاجرك ناز قندي، يه چيزي بگم نخندي
وقتي حنا مي‌ذاشتي، ابرواتو ور ‌مي‌داشتي
زلفاتو وا مي‌كردي، خالتو سيا مي‌كردي
زهره نيومد تماشا، نكن اگه ديدي حاشا
حوصله داري بچه، مگه تو بي‌كاري بچه
دومادو الان مي‌يارن، پرده رو ور مي‌دارن
دستمو مي‌دن به دستش، بايد دارا رو بستش
نمي‌بيني كار دارم من، دل بي‌قرار دارم من
تو اين هواي گريون، شرشر لوس بارون
كه شب سحر نمي‌شه، زهره به در نمي‌شه
بارون مي‌ياد جرجر، رو خونه‌هاي بي در
چهار تا مرد بيدار، نشسه تنگ ديفار
ديفار كنده‌كاري،نه فرش و نه بخاري
مردا سلام عليكم! زهره خانم شده گم
نه لك‌لك اونو ديده، نه هاجر ور پريده،
اگه ديگه برنگرده، اوهو، اوهو چه درده!
بارون ريشه ريشه، شب ديگه صب نمي‌شه
بچه خسه مونده، چيزي به صب نمونده
غصه نخور ديوونه، كي ديده كه شب بمونه
زهره‌ي تابون اين‌جاس، تو گره مشت مرداس
وقتي كه مردا پاشن، ابرا زِ‌هم مي‌پاشن
خروس سحر مي‌خونه، خورشيد خانوم مي‌دونه
كه وقت شب گذشته، موقع كار و كشته
خورشيد بالا‌بالا، گوشش به زنگه حالا
بارون مي‌يادجرجر، رو گنبد و رو منبر
رو پشت بو‌م هاجر، روي خونه‌هاي بي‌در…
ساحل شب چه دوره، آبش سيا و شوره
جاده‌ي كهكشون كو، زهره‌ي آسمون كو
خروسك قندي قندي، چرا نوكتو مي‌بندي
آفتابو روشنش كن، فانوس راه منش كن
گم شده راه بندر، بارون مي‌ياد جرجر.......

 

به لطف کارگزاران عهد ظلمت و دود

که از عنایتشان می رسد به گردون ُ آه

کبوتران سپید .

بدل شوند پیاپی به زاغ های سیاه !

"فریدون مشیری "

امروز آخرین افطاری دانشگاه رو هم رفتیم.در طول ماه رمضان غیر از شنبه ها و یکشنبه ها دانشجوهای مسلمون اینجا در دانشگاه مراسم افطار و سخنرانی داشتند. با اینکه من از این عرب ها مخصوصا از نوع فلسطینیشون خوشم نمیاد (بعدا بیشتر درموردشون می نویسم ُ البته قبلا هم یه چیزایی گفتم )ُ بعضی روزها ترجیح می دادم به جای درست کردن شام به افطاری بریم . البته خبری از چایی و نون و پنیر و سبزی نیست ُ اکثرا هم از شامشون خوشم نمیاد ُ هم خیلی تنده و هم اینکه یه ادویه هایی می زنند که طعمش با طعمی که ما ایرانی ها می خوریم خیلی فرق داره و بهتر بگم خیلی بد مزه استُ البته این رو خودشون هم می دونن که طعم غذای ایرانی خیلی بهتره ُ امشب از شانس ما غذای خوب دادند ُ جوجه کباب ُ کباب ُ لوبیا پلو ُ پیتزا و دسر و ... که همه اینهارو از رستوران ایرانی شیراز آورده بودند ُ این بود که غذای امشب به من خیلی چسبید مخصوصا که ۳ ماهی میشد که کباب کوبیده نخورده بودم .

امروز شنیدیم که بعضی از مسلمانان اینجا امروز یعنی ۵ شنبه را عید اعلام کردند و عده ای هم جمعه و اکثرا شنبه را ُ و ما موندیم و همون بلاتکلیفی که قبلا گفتم به همین خاطر فردارو از شهر می ریم بیرون که هم یه آب و هوایی عوض بشه و هم اینکه خیالمون از بابت عید راحت تر باشه.

این هم چند تا عکس از آخرین افطاری :

 

 

چیزی که توی این بلاد کفر فراوون دیده می شه اطلاعاتهُ یعنی تقریبا محاله که در مورد چیز خاصی آمار بخوایم و پیدا نشه و یا تحقیقی به خاطر کمبود اطلاعات و یا ناقص بودن اونها معطل بمونه.

اتفاقی به سایتی برخورد کردم که اطلاعات جالبی در مورد مسلمونای آمریکا و مشخصات دموگرافیک اونها ذکر کرده .از جمعیت ُ توزیع جمعیت ُ تحصیلات ُ میزان درآمد سالانه ُ مشاغل ُ ماشین هایی که سوار می شن ُتعداد مساجد ُ میزان درگیر شدن مسلمانان در اجتماع(کار ) ُ ملیت مسلمون ها و.....به نظرم خیلی جالب اومد ُ

اطلاعات بیشتر در ادامه مطلب:

ادامه مطلب

روز شنبه به مناسبت مهرگان با ایرانی های ساکن میلواکی و شهر های اطراف در دانشگاه برنامه داشتیم. حدود ۶۰ نفر ایرانی حضور داشتند.توضیحاتی درباره مهرگان ُ اجرای موسیقی و آواز و خواندن شعر از برنامه های جشن بود.

برای گرامی داشتن سالروز تولد فریدون مشیری ُ همین بس که اسم وبلاگم برگرفته از اشعار فریدون مشیری است و درباره وبلاگ ُ شعری از اوست و پست های زیادی هم از اشعار زیبای او گذاشته ام و حتی امروز به یک آمریکایی علاقه مند به شعر فارسی او را معرفی کردم.

 

مراد از زنده ماندن امتداد خورد و خوابم نیست

        توان دیدن دنیای ره گم کرده در رنج  و عذابم نیست

                                 هوای همنشینی با گل و ساز و شرابم نیست

جهان بیمار و رنجور است

              دو روزی را که بر بالین این بیمار باید زیست

                           اگر دردی ز جانش بر ندارم نا جوانمردی است

از یک ماه پیش توی تلویزیون هی تبلیغ می کردن panther fest ,panther fest.قرار بود در محل فستیوال تابستانه شهر میلواکی ُبرای دانشجو های جدید الورود فستیوالی برگزار شود(قابل توجه بر و بچ دانشگاهی ُاین همون جشن جدیدالورود های خودمون تو ایرانه که با سخنرانی رییس دانشگاه شروع و با سخنرانی معاون رییس دانشکده خاتمه پیدا می کرد).توی union دانشگاه(همون پاتوق خودمون تو دانشگاه هاي ايران)ميزي مخصوص ثبت نام گذاشته بودند.بليط شركت در فستيوال براي اعضاي هيات علمي دانشگاه و فارغ التحصيلان وخانواده هاشون رايگان‏ ُ برای دانشجویان هم رایگان ُبرای دانشجوهای دانشگاه های دیگه ۱۵ $ ‏ و براي سايرين ٢٥$ .ما هم كه نمي دونستيم برنامشون چيه حاضر نشديم ٢٥ دلار (٢٤٠٠٠ تومان )براي بليط بديم ‏ُو از دوست خوب مالزیاییمون که نمی خواست بیاد بلیطشو گرفتیم. روز موعود فرا رسید ُاز دانشگاه شاتل رایگان برای رفت و آمد دانشجویان به فستیوال گذاشته بودندُ شروع برنامه از ساعت ۵ بود تا ۱۲ شب.ما حدود ساعت هفت به محل فستیوال تابستانه و مارکوس آمفی تاتر رسیدیمُ بیرون از آمفی تاتر که خبر جالب و عجیب غریبی نبودُ فقط یه چراغ چشمک زن به هر کسی که می آمد می دادند.وارد آمفی تاتر شدیم. با برآورد من حدود ۱۵و ۱۶ هزار نفری جا داشت.و حدود ۴ . ۵ هزار نفر هم در آمفی تاتر بودند.همه چراغ هارو به خودشون زده بودند و منظره قشنگی بود. در ابتدای برنامه یه آقایی  خیلی با هیجان به خوشامد گویی پرداخت و خبر از حضور ۲۹ هزار دانشجوی مشغول به تحصیل در این دانشگاه رو داد و گفت که UWM بزرگترين دانشگاه در اين ايالت است.و اما بعد....         

   به قول يه دوست ايراني اين آمريكايي ها خيلي ديوونه ان حالا تازه اين اولشه‏‏ُ مونده تا با گوشت و پوستتون درك كنيد.دو خواننده  به اسم ‏Talib Kweli و A.O.R شروع به اجراي برنامشون كردند.چه سر و صداي زيادي‏ُ ملت هم که داشتن خودشونو واسه اینا می کشتن ُبه علایق مسخره اینا کلی خندیدم . البته قطعا اون ها هم اگه از علایق من آگاه باشن بهشون می خندند ُ چون ما و اونا خیلی خیلی با هم فرق داریم.خلاصه ما بیشتر از ۱۰ دقیقه نتونستیم سر و صدا رو تحمل کنیم و آمدیم بیرون و گفتیم با این فستیوال مسخرشون باز هم به اون جشن جدیدالورودهای خودمون.                              

 در محل فستیوال تابستانه ُ Indian fest هم برگزار می شد ُ ما هم از فرصت استفاده کردیم و برای دیدن سرخپوست ها به آنجا رفتیم.حیف ُ دوربین نداشتیم که عکس بگیریم . لباس های رنگارنگ و پردار سرخپوستیُ آهنگ های سرخپوستی و رقص های سرخپوستی ارزش دیدن را داشتند.ظاهرا میلواکی از شهرهای سرخپوستی هم به حساب میاد ُ البته قابل توجه دوستان ُ اینجا سرخپوست ها هم مثل آدم های عادی  زندگی می کنند و خبری از قبیله و این حرفا هم نیست.(قابل توجه خارجی های محترم ُ  در ایران هم مردم با شتر این ور اون ور نمی رن و همه جای ایران کویری و خشک نیست و همه هم مثل بعضی ها نیستند).

 

دوست خوبم در وبلاگش در مورد فیلم شیدا و پخش اون از تلویزیون ایران نوشت.خیلی دلم می خواست ایران بودم و دوباره این فیلم را می دیدم. بعد از چند روز موفق به دانلود فیلم شدم و دوباره از دیدنش لذت بردیم.در مدت کوتاهی که از ایران دور شدیم ۳ تا فیلم ایرانی دیدیم که کاملا اتفاقی هر ۳ به کارگردانی کمال تبریزی بوده است.(مارمولک ُ شیدا ُ لیلی با من است )دستش درد نکنه ما که بعد از چند بار دیدن هنوز هم کلی لذت می بریم.

فیلم 300 را دیدم.هر کسی بدون اینکه تعصب و اگاهی از فیلم داشته باشد ، ناخودآگاه طرفدار یونانی ها میشه و این خودش نشان دهنده منظور تهیه کنندگان این فیلم هست .
قطعا با اوضاع سیاسی حال حاضر ایران این فیلم هم نمکی است به زخم ما . شخصیت های ایرانی داستان بیشتر به عرب ها شبیه هستند تا ایرانی ها
خشایارشاه:

 
بعد از دیدن این فیلم احساس کردم غرور چند هزار ساله تمدن ایرانیمون که اینقدر بهش می نازیم کاملا شکست و نمی دانم که چطور میشه باز بدستش آورد در حالی که در سال های اخیر شکستن تدریجی بود ولی الان یکباره شده و البته کار بعضی ها راحت تر.

هفته گذشته از آخرین امتیاز دانشجویی استفاده کردم و بلیط جشنواره فیلم فجر را با هزار مصیبت و دردسر تهیه کردم تا بعد از امتحانات یه دل سیر سینما برویم.
جشنواره از دیشب شروع شدو مجتمع فرهنگی ورزشی اریکه ایرانیان در شهرک غرب میزبان ما در جشنواره است .
دیشب فیلم تک درخت ها پخش شد .من که اصلا خوشم نیامد، در مورد پیرمرد شاعری بود که پسرش از فرانسه آمده و به عنوان سوغاتی برای فرزندانش، از زندگی پدرش فیلم می گیرد .در آخر هم پیرمرد می میرد و فرزندانش برای به خاک سپاری او در قطعه هنر مندان تلاش می کنند و موفق می شوند.
امشب فیلم پا برهنه در بهشت پخش شد. داستان مرد روحانی است که به آسایشگاه و قرنطینه بیمارانی می رود که بیماری نقص سیستم ایمنی(AIDS )دارند. و در این مدت تجربات ارزنده ای کسب می کند.این فیلم در حوزه سینمای معنا گراست و از نظر من جملات بسیار زیبایی در فیلم بود که ارزش دیدن فیلم را چند برابر می کرد،و همچنین یاد آور نعمت سلامتی است که این هم ارزشمند است.

                  

  "   حرف هایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود نمی گوییم و حرف هایی هست برای نگفتن . حرف هایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آرند.حرف هایی شگفت ُ زیبا و اهورایی همین هایند و سرمایه ماورایی هر کس به اندازه حرف هایی است که برای نگفتن دارد . حرف هایی بی تاب و طاقت فرسا که همچون زبانه های بی قرار آتشند و کلماتش هر یک انفجاری را به بند کشیده اند وکلماتی که پاره های بودن آدمی اند . اینان همواره  در جستجوی مخاطب خویشند ُ اگر یافتند  یافته می شوند و در صمیم وجدان او آرام می گیرند و اگر مخاطب خویش را نیافتند نیستند  " .

اینها حرف هایی هستند که معلم شهید"دکتر علی شریعتی " در زمان خویش برای گفتن و نگفتن داشت و مخاطب خویش را نیافت .همان سال هایی که دلی از هول ستم می لرزید و دیده ای گریان بود .

۱۶ آذر سال ۱۳۳۲ یاد آور روزی است که مبارزات دانشجویان به اوج خود رسید و حکومت زمان چون توان مقابله با این نیروی عظیم دانشجویی و مبارزه با قدرت فکر و اندیشه آنها را نداشت ُ دست به دژخیمانه ترین جنایت زد و به اجتماع دانشجویی حمله کرد و ۳ تن از بهترین دانشجویان زمان را به شهادت رساند.

تا بوده همین بوده و هست.بزرگ ترین نیروی مبارزه و در واقع زبان ملت در همه زمان ها قشر تحصیل کرده ودانشجویان و روشن فکران بوده اند.سال هاست که سالگرد این فاجعه را با عنوان روز دانشجو  گرامی می داریم و برای حفظ یاد گذشته ها مقالاتی می نویسیم.

دانشجو باید همواره در صحنه باشد و نوید هویتی آزاد و مستقل و تفکری عمیق و فارق از هر گونه مصلحت پرستی را بدهد.اگر با دل جان گوش کنیم و اگر وسوسه نان را یک لحظه فراموش کنیم ُ حر ف هایی برای شنیدن زیاد بوده و هست.سال ها پیش دکتر شریعتی برای آگاه ساختن کسانی که چشمشان را به روی همه چیز بسته بودند و به اسم ها عشق می ورزیدند گفت:

"     برادر ! چراغ ها را باید روشن کرد  ُ من از تو برای طلوع بی تاب ترم . بگذار این مذهب جادو در روشنی بمیرد تا مذهب وحی را ببینیم . ُ چهره علی در روشنایی زیبا و خدایی است . به تو و من ُ بی مذهب و مذهبیُ  هر دو علی را در تاریکی نشان داده اند.

حرف هایی هست برای نگفتن و کتاب هایی هست برای ننوشتن . و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی که باید قلم را بکنم و دفتر را پاره کنم و جلدش را به صاحبش بدهم و خود به کلبه بی در و پنجره ای بخزم و کتابی را آغاز کنم که نباید نوشت.

اما بازنگشتم و به بیراهه هم نرفتم . که من ُ نه مرد بازگشتم . استوار ماندن و به هر بادی به باد نرفتن دین من است  " 

                              

   یادش به خیر ۲  سال پیش که آقای خاتمی به مناسبت ۱۶ آذر آمدند دانشگاه.

چیز هایی دیدم که معنی خیلی از این صحبت ها رو فهمیدم . آن روز در دانشکده فنی برخورد هایی با دانشجو ها شد که تداعی ۱۶ آذر ۱۳۳۲ را می کرد با این تفاوت که در آن روز خونی ریخته نشد و گناه دانشجویان ورود به برنامه بزرگداشتی بود که خود تدارک دیده بودند ولی جایگاهی در آن نداشتند و سالن را با دانشجویانی از تشکل های  دانشگاه های دیگر  پر کرده بودند .                              

                

همین

 بیشتر از این چیزی نمیتونم بگم.